Pozwany może zaprzeczać okolicznościom (wszystkim lub tylko niektórym), na które powołuje się powód i wskazywać dowody na poparcie własnych twierdzeń. Wówczas wnosi o oddalenie powództwa, a sąd przeprowadza zgłoszone przez strony dowody. Pozwany może też podnosić określone zarzuty: na przykład formalne – dotyczące tego, że dany sąd jest niewłaściwy do rozpoznania sprawy, albo merytoryczne – skierowane bezpośrednio przeciwko żądaniu, np. zarzut przedawnienia żądania lub zarzut potrącenia (jeśli pracodawca ma wobec występującego z pozwem pracownika wymagalne wierzytelności, może zgłosić je do potrącenia). Pozwany może również wnieść pozew wzajemny, ale tylko wówczas, gdy zgłasza żądanie związane z roszczeniem zgłoszonym w pozwie głównym lub nadaje się o­no do potrącenia. Pozew wzajemny można zgłosić jedynie w odpowiedzi na pozew lub w sprzeciwie od wyroku zaocznego albo też oddzielnie, ale nie później niż na pierwszej rozprawie w sądzie. Korzyścią wynikającą z wniesienia pozwu wzajemnego jest to, że rozpoznanie obu żądań (głównego – zgłoszonego w pozwie i dodatkowego – zawartego w pozwie wzajemnym) następuje w tym samym postępowaniu. Wówczas każda ze stron pełni podwójną rolę: powód jest jednocześnie pozwanym wzajemnym, a pozwany – powodem wzajemnym. W wyroku sąd orzeka zarówno o zasadności powództwa głównego, jak i wzajemnego. W praktyce pozwy wzajemne są zgłaszane przez pracodawców. Dotyczą o­ne najczęściej roszczeń z zakresu pracowniczej odpowiedzialności materialnej.

 

 

Pełnomocnikiem w sprawie z zakresu prawa pracy może być oczywiście profesjonalista – adwokat lub radca prawny, ale nie tylko, bo również:

• współuczestnik sporu (przykład 8),

• osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony,

• osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia,

• rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony (np. pełnoletnie dzieci),

• osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia.

Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Osoba prawna prowadząca, na podstawie odrębnych przepisów, obsługę prawną przedsiębiorcy, osoby prawnej lub innej jednostki organizacyjnej może udzielić pełnomocnictwa procesowego – w imieniu podmiotu, którego obsługę prawną prowadzi – adwokatowi lub radcy prawnemu, jeżeli została do tego upoważniona przez ten podmiot.

 

Pełnomocnikiem pracownika może być również przedstawiciel związku zawodowego lub inspektor pracy albo pracownik zakładu pracy, w którym mocodawca jest lub był zatrudniony. W przypadku pełnomocnika będącego przedstawicielem związku zawodowego wskazać należy, iż nie musi być o­n członkiem tego związku (podobnie członkiem związku nie musi być mocodawca), ale konieczne jest, aby legitymował się o­n upoważnieniem do działania w charakterze przedstawiciela związku zawodowego. Warunkiem niezbędnym jest także udzielenie pełnomocnictwa przez pracownika.

Pełnomocnictwo procesowe może być ogólne – do prowadzenia wszystkich spraw sądowych mocodawcy, szczególne – do prowadzenia konkretnej sprawy albo do poszczególnej czynności procesowej (np. wniesienia apelacji). Pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności procesowych w tym do zawarcia ugody, zrzeczenia się roszczenia albo uznania powództwa, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy (wzór 2: pełnomocnictwo). Pełnomocnictwo może być też udzielone w toku sprawy ustnie na posiedzeniu sądu przez oświadczenie złożone przez stronę i wciągnięte do protokołu. W przypadku ustanowienia pełnomocnika sąd powinien wszelkie pisma doręczać pełnomocnikowi. Konsekwencją udzielenia pełnomocnictwa jest to, że czynności pełnomocnika odnoszą skutek bezpośrednio wobec mocodawcy. Mocodawca obecny wraz z pełnomocnikiem podczas rozprawy w sądzie może jednak niezwłocznie prostować lub odwoływać oświadczenia pełnomocnika.