Raje podatkowe nie są opłacalne

Upadłość konsumencka a co to takiego?

Autorem artykułu jest Lobo

Nowelizacja ustawy "Prawo upadłościowe i naprawcze" wprowadza nowy tytuł - Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nie będących przedsiębiorcami. Nowe przepisy właściwe są dla osób fizycznych które stały się niwypłacalne, nie będących więc w stanie spłacać swoich wymagalnych zobowiązań, przekraczających dwunastokrotność minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Pierwotnie nowelizacja miała wprowadzić dwa tryby upadłości osoby fizycznej tj. upadłość z możliwością zawarcia układu oraz upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, w ramach której wyróżnia się likwidacje z możliwością ustalenia warunków spłaty oraz likwidację bez możliwości ustalenia warunków spłaty.

Jednak ustawodawca zrezygnował w toku prac na ustawą z możliwości zawarcia układu, co z pewnością skróci długośc samego postępowania. Mozliwość skorzystania z instytucji upadłość konsumencka doznaje w Polskim prawie wielu ograniczeń. Ustawodawca wprowadził szereg ograniczeń by zapobiec nadużyciom tej instytucji przez konsumentów, ze szkodą dla wierzycieli. Ustawodawca wyraził w ten sposób swój pogląd na temat upadłości konsumenckiej wyrażający się w przeświadczeniu, że nie może ona stać się regułą w życiu gospodarczym i sposobem uchylania się od lekkomyślnie zaciągniętych zobowiązań.

Zgodnie z ustawą sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, zawsze kiedy niewypłacalność dłużnika nie powstała wskutek wyjątkowych i niezależnych od niego okoliczności i zdarzeń, lub dłużnik zaciągał kolejne zobowiązania, wiedząc o swojej niewypłacalności. Ustawodawca nie pozwolił też na skorzystanie z instytucji upadłości konsumenckiej wobec dłużników recydywistów. Zgodnie z ustawą nie jest więc możliwe uwzględnienie wniosku konsumenta, wobec którego w okresie dziesięciu lat przed złożeniem wniosku prowadzone było postępowanie upadłościowe lub inne postępowanie, w ramach którego umorzono całość lub część jego zobowiązań, lub też doprowadzono do zawarcia układu. Ograniczenie ustawowe właściwe jest także dla osób wobec których prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym nie udało się zaspokoić wierzycieli, a zobowiązany po zakończeniu lub umorzeniu postępowania nie spłacił swoich zobowiązań. Upadłość konsumencka nie ma również zastosowania, gdy wobec dłużnika w okresie dziesięciu lat przed złożeniem wniosku prowadzone było postępowanie upadłościowe, które zostało umorzone z innych przyczyn niż na wniosek wszystkich wierzycieli, lub gdy jakaś czynność prawna zowbowiązanego została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Pomimo dość restrykcyjnych zapisów, ustawa stawarza też wiele możłiwość dla dłużników znajdujących się w pętli zadłużenia. W szczególności kategoria wyjątkowych i niezależnych od konsumenta okoliczności nie została zdefiniowana, a jej interpretacja pozostawiona została sądom. Wiadomo, że takie okoliczności jak alkoholizm, dobrowolna rezygnacja z pracy, zwolnienie dyscyplinarne czy uzależninie od hazardu spowodują oddalenie wniosku o upadłość konsumencką, jednak dłużnicy z pewnością nauczą się omijać te ogranicznenia.

Na razie jednak pierwsze doświadczenia z upadłością konsumencką wskazują, że jest to instytucja reglamentowana ultra restrykcyjnie. Na prawie 500 wniosków o upadłość konsumencką złożonych w okresie od kwietnia do końca czerwca, zaledwie w dwóch przypadkach sąd uznał, że sytuacja dłużnika spełnia przesłanki ustawy!

Wobec tak restrykcyjnych wyroków sądów, powstawać zaczeły kancelarie prawne specjalizujące się w upadłości konsumenckiej, ochronie dłużnika i oddłużaniu, których pomoc prawna w zakresie przygotowania wniosku i prowadzenia samego postępowania znacznie zwiększa szansę powodzenia działań.

Poszukiwanie majątku przez komornika

Autorem artykułu jest Ewelina Mółka

W przypadku gdy wierzyciel nie dysponuje informacjami o majątku dłużnika, stosownie do art. 797[1] kpc może on zlecić komornikowi poszukiwanie majątku za wynagrodzeniem.

Komornik dysponuje w tym zakresie odpowiednimi uprawnieniami. Obowiązkiem określonych instytucji, w tym urzędów skarbowych i ZUS, jest udzielanie informacji na zapytania kierowane przez komorników prowadzących postępowanie egzekucyjne.

Zgodnie z art. 53a ustawy o komornikach sądowych i egzekucji wysokość opłaty za zlecenie poszukiwania majątku dłużnika wynosi:

a) na wstępie - 3% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego pobierane niezależnie od wyniku poszukiwania. Nieuiszczenie jej skutkuje zwrotem wniosku zawierającego zlecenie;

b) w przypadku odnalezienia majątku 5% wartości szacunkowej odnalezionego przez komornika majątku dłużnika, nie więcej jednak niż 100% przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Opłata ta ulega zmniejszeniu o opłatę pobraną przez komornika od zlecenia na wstępie.

Jakie świadczenia może zająć komornik?

Po ustaleniu możliwości poszukiwania przez komornika majątku warto określić jakie świadczenia mogą być zajęte przez komornika. Egzekucja komornicza może być prowadzona z nieruchomości, ruchomości (np. samochodów), wynagrodzenia za pracę, z rachunków bankowych, z wierzytelności (wynagrodzenie z tytułu umowy o dzieło) oraz z innych praw majątkowych (np. udziały w spółce).

Ustawodawca przewidział ograniczenia w egzekucji, m.in. w przepisach kpc, kodeksu pracy oraz innych ustawach. W związku z tym, iż komornicy często zajmują wynagrodzenie za pracę i środki zdeponowane na rachunku bankowym, warto przedstawić ograniczenia w egzekucji ze wspomnianych składników majątkowych.

Komornik może (z ograniczeniami) zająć wynagrodzenie za pracę. Potrącenia mogą być dokonywane w razie egzekucji świadczeń alimentacyjnych – do wysokości 3/5 wynagrodzenia. W przypadku egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych – do wysokości połowy wynagrodzenia. Dodatkowo przepisy kodeksu pracy określają kwoty wolne od potrąceń. Zgodnie z art. 871 § 1 kodeksu pracy wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości:

a) minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych - przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne;

b) 75 % wynagrodzenia obliczonego jak w pkt a) - przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi;

c) 90% wynagrodzenia obliczonego jak w pkt a) - przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art. 108 kodeksu pracy.

Egzekucja ze środków zdeponowanych na rachunkach bankowych doznaje ograniczeń określonych w prawie bankowym. Zgodnie z art. 54 prawa bankowego środki pieniężne znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych jednej osoby, niezależnie od liczby zawartych umów, są wolne od zajęcia do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za okres bezpośrednio poprzedzający dzień wystawienia tytułu wykonawczego. Jednakże ograniczenie to nie ma zastosowana do alimentów, gdyż zgodnie z art. 1083 § 2 kpc wierzytelności z rachunku bankowego podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów w pełnej wysokości. 

Autor jest prawnikiem Kancelarii Prawnej Skarbiec.Biz, która specjalizuje się w międzynarodowej optymalizacji podatkowej. 

http://www.skarbiec.biz/